3 “ไม่” ที่ “ไม่” ควรหลุดออกจากปาก ตอนที่ 3

Photo55

ทำไม่ได้ ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำ
เป็นคำพูดที่มีความหมายเหมือนว่า ทำได้แต่ไม่ทำ…
ผลลัพธ์คือ ไร้ค่าเช่นกัน
เพราะคุณค่าวัดกันที่ผลลัพธ์จากสิ่งที่ทำ…
แต่ความยอดเยี่ยมของผลลัพธ์วัดจากความใส่ใจในรายละเอียดของสิ่งที่ทำ
สับสนไหมครับ…

สรุปง่ายๆ ว่า หากคุณอยากที่จะประสบความสำเร็จ
คุณจะไม่สำเร็จ เพราะคุณ “อยากจะ”
แต่หากคุณคิดและทำอย่างผู้ประสบความสำเร็จ
คุณจะสำเร็จ… ผลลัพธ์อยู่ที่ไหนครับ คือ ลงมือทำครับ

เคล็ดลับอีกอย่าง หากอยากประสบความสำเร็จแบบเหนือกว่าคนอื่น…
คือ การใส่ใจในรายละเอียดและรักในสิ่งที่ทำครับ (ซึ่งจะไม่ขอพูดถึงในบทความนี้)
ความลับของการประสบความสำเร็จคือ การมองเห็นโอกาสครับ
จริงๆ โอกาสมีลอยอยู่ในอากาศอยู่ที่เราจะเห็นว่ามันคือโอกาสหรือคืออุปสรรคนะครับ
เพราะคนส่วนใหญ่ชอบมองสิ่งที่ลอยอยู่ตรงหน้าว่า คืออุปสรรค ทั้งๆ ที่มันคือโอกาสนะครับ

มองออก ต้อง “คว้า” ด้วยนะครับ
การคว้าโอกาสนี่แหล่ะคือหัวใจของเรื่องนี้..
เช่น หัวหน้างานของคุณเดินมาบอกคุณว่า…

“สมจุ้ยผมมีงานด่วนให้คุณทำ…คุณพอมีเวลาทำไหมแต่งานนี้ด่วนนิดนึงนะ
คุณอาจต้องอยู่จนดึกเพื่อปั่นงานให้เสร็จ”
“เอ่อ…ผม ไม่มีเวลาครับ”
“ไม่มีเวลา..คือไม่สำคัญสำหรับคุณใช่ไหมงานนี้สำคัญมากนะผมรบกวนคุณหน่อย”
“เอ่อ…ไม่ใช่ครับเจ้านาย..ไม่ใช่ไม่สำคัญครับ
ไม่ใช่หน้าที่ของผมนิครับเจ้านาย โปรเจคนี้เป็นงานของ สมประสงค์ นะครับ”
(รู้ได้ไงว่าเราเห็นอย่างอื่นสำคัญกว่านะ??) สมจุ้ยพยายามหาเหตุผลเพื่อบ่ายเบี่ยง

“แต่คุณปฎิเสธไม่ได้นะ เพราะโปรเจคนี้คุณเป็นคณะร่วมทำงานอยู่ด้วยนะ”
“เอ่อ ผมทำไม่ได้ครับ ผมทำไม่เป็น….ผมไม่รู้ ผมค่อนข้างเป็นคนหัวทึบครับ
ผมเอ่อ %$@%$^&%$##*@#^”
“โอเค คุณ งั้นไม่เป็นไร ผมให้ สมประสงค์ เขาทำคนเดียวละกัน ดูท่าคืนนี้เค้าคงไม่ได้กลับบ้าน”
“ครับ น่าเห็นใจจังและเสียดายจริงจริ๊ง ที่ผมทำไม่เป็น”
สมจุ้ย พูดพลางมือรีบเก็บของใส่กระเป๋าเพื่อจะกลับบ้าน

เช้าวันต่อมา
เอ่อ..วันนี้ผมมีประกาศว่าจ ากการที่ผู้จัดการคนเก่า..ได้ลาออกไปเป็นเวลา สี่เดือน ที่ผ่านมา
ทางบริษัทเรายังไม่สามารถคัดเลือก พนักงานเพื่อมาเป็นตำแหน่งผู้จัดการแทนคนเก่าได้
วันนี้ผมจึงขอประกาศว่า เราได้เลื่อนตำแหน่งให้ นายสมประสงค์ จากรองผู้จัดการ
เป็นผู้จัดการแผนก สิ้นเดือนจะมีการเลี้ยงฉลองตำแหน่งให้ครับ…
“เอ่อ”….สมจุ้ย ทำท่า งง อ้าปากค้าง กลางห้องประชุมในช่วงเช้า

เรื่องราวสมมุติ ขำๆ แต่อาจเคยเกิดขึ้นจริงกับบางคน หรืออาจเป็นเรื่องราวที่คล้ายกัน
ต่างตรงรายละเอียด ดังนั้น ก่อนจะปฎิเสธข้อเสนออะไรก็ตามที่คนหยิบยื่นให้

1.มองให้ออกว่าเป็นโอกาสหรืออุปสรรค
2.เรามีความสามารถจะทำสิ่งนั้นได้หรือไม่
หากไม่สามารถกระทำสิ่งนั้นได้ด้วยตัวคนเดียว..หาคนเพื่อช่วยเหลือ..
หรืออาสาเป็นผู้ช่วยเหลือแต่ไม่เป็นตัวหลัก
3.ศึกษาและลงมือทำ
4.ปรับปรุงพัฒนาสิ่งที่เป็นข้อผิดพลาด
5.เก็บเป็นบทเรียนหากเกิดข้อผิดพลาดและเก็บเป็นความมั่นใจหากกระทำสำเร็จ

และข้อสุดท้ายสำคัญที่สุด
อย่าลืมขอบคุณผู้ให้โอกาสครั้งนี้แก่คุณ…

จำไว้ ไม่มีอะไรยาก…หากลงมือทำ
เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างทำได้กับทำไม่ได้คือ “การลงมือทำ”

จบ เนื้อเรื่อง
3 “ไม่” ที่ “ไม่” ควรหลุดออกจากปาก
ไม่มีเวลา
ไม่ใช่ความรับผิดชอบ
ไม่คิดว่าจะทำได้ (ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ลองทำ)Credit

Leave a Reply

Your email address will not be published.