“ร่วมงานมุฑิตาจิต ถวายหลวงปู่ บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต เจริญอายุ ครบ ๑๐๐ ปี”

Photo53

ผมขอ “คั่น” เนื้อเรื่องจากสัปดาห์ที่แล้ว เกี่ยวกับ (สาม “ไม่” ที่ “ไม่” ควรหลุดออกจากปาก)
ซึ่งหลายท่าน ส่งอีเมล์มาหาผมว่าอยากจะรู้เรื่องที่ยังพูดถึง อีก สอง “ไม่” ว่าจะเป็นอย่างไร
โดยบทความนี้จะเล่าถึง กิจกรรมดีๆ ที่อยากให้ทุกท่านได้มีโอกาสร่วมบุญกันครับ

“เกรทสนใจงานพิธีกรไหม”
“พิธีกรอะไรเหรอครับพี่”
“พิธีกรงานหลวงปู่ บุญฤทธิ์”
“พิธีกรงานบุญเหรอครับพี่ ให้ผมไปปฎิบัติสมาธิหรือวิปัสนาไม่มีปัญหาครับ…
แต่ให้ทำพิธีกรไม่น่าจะไหวนะครับ…คนเยอะผมไม่ค่อยชอบคนพลุกพล่านเท่าไหร่…
แถมผมเคยทำพิธีกรทีวี ไม่ใช่พิธีกรงานอีเวนท์ครับ” (ด้วยความสงสัยว่า
พี่ท่านนี้คิดได้อย่างไรจะให้ผมไปเป็นพิธีกร แถมเป็นงานบุญอีก ในใจจินตนาการเหมือนพิธีกร
พวกงานทอดผ้าป่า)
“ขอเรียนเชิญ ทุกท่านเร่เข้ามา ขยับแข้งขยับขา ก้าวมา ฝังลูกนิมิต…”
“หากญาติโยมท่านใดยังไม่ได้รับน้ำมนต์…เชิญรับบัตรคิวเพื่อรอคิวต่อปายย…”

“เอาน่า พี่ยังไปทำมาเลยปีที่แล้ว…คนไปกันไม่เยอะมากด้วย” เสียงพี่ที่ผมคุยด้วยตอบกลับ…
ทำให้ภาพจินตนาการพิธีกรบรรยาย ฝังลูกนิมิตรของผมจางหายไป
“คนร่วมงานประมาณกี่คนครับ” ผมถามกลับ….ในใจคิดว่างานบุญธรรมดาๆ…
คนร่วมงานอย่างมากไม่เกินห้าสิบคน…
“เกือบสองพันคนได้มั๊ง…”
“เอ่อ…..”

นี่คือบทสนทนาของผมกับรุ่นพี่ท่านหนึ่ง ที่ผมนับถือเป็นอย่างยิ่ง พี่ท่านนี้ เป็นบอร์ดผู้บริหารบริษัทระดับมหาชนหลายที่ และยังเป็นที่ปรึกษาบริษัทใหญ่ๆ อีกหลายแห่ง
บทสรุปการสนทนาวันนั้น ตกปากรับคำไปเรียบร้อย..

เหตุผลคือ…
๑. สิ่งที่ผมจะต้องทำต่อไปนี้ยากมากและเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน…
โดยเฉพาะงานประเภท..พลังศรัทธามากล้นแบบนี้ ปัญหาต้องเกิดขึ้นแน่ๆ ผมอยากให้ทุกท่านลองจินตนาการถึงมวลพลังมหาประชาชนที่มีความ “ตั้งใจ” มากๆ แค่ช่วงเวลา คนกว่า สองพันคน ต้องการใส่บาตร พระหนึ่งรูป บาตรหนึ่งบาตร พร้อมกัน ลองคิดดูครับว่าจะเป็นอย่างไร

๒. หลวงปู่บุญฤทธิ์ เป็นลูกศิษย์ใกล้ชิดมากๆ ของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม (ผมรู้สึกว่ามีความผูกพันกับหลวงปู่ชอบ ณ ตอนหลัง แม่ถึงเล่าให้ฟังว่า ในอดีตผมเคยได้นวดเท้าท่านตอนผมยังเป็นเด็ก)

๓. หลังจากที่ผมกลับมาสู่เส้นทางปฎิบัติในสายพุทโธ ซึ่งก่อนหน้านี้ผมตะเวนปฎิบัติหลายเส้นทางเหลือเกิน มาตลอด ๗ ปี ผมได้อธิษฐานว่า หากเส้นทางนี้คือ เส้นทางของผมจริงๆ ขอให้ผมได้พบเจอครูบาอาจารย์ในสายนี้ ซึ่งหลังจากนั้นประมาณ ๑ เดือน ผมก็ได้มีโอกาส กราบพระอาจาร์ยสายนี้ คือ หลวงปู่วิริยังค์

๔. เมื่อปีที่แล้ว พี่ดนัย จันทร์เจ้าฉาย ชวนผมไป ทำบุญงานใหญ่งานหนึ่ง ซึ่งพี่ดนัยบอกว่า ต้องมาให้ได้นะ หลวงปู่ท่านนี้ เป็นพระอริยเจ้า แน่นอน ท่านอายุมากแล้วด้วย เกรทต้องมาให้ได้นะ
ซึ่งปีที่แล้วผมติดธุระประการใดจำไม่ได้…จึงไม่มีโอกาสได้ไปตามคำชวนของพี่ดนัย และด้วยเหตุผลประการใดไม่ทราบ ปีที่ท่านอายุ ครบ ๑๐๐ ปี ผมจึงได้ไปจริงๆ แต่คราวนี้ไม่ได้ไปเป็น “แขกร่วมงาน” แต่ไปในฐานะ “แขกร่วมใจ” ครับ…

ด้วยเหตุผลประการนี้ แล….ผมจึงมีการบ้านครับ…
ต้องศึกษาอ่านหนังสือประวัติหลวงปู่กว่า ๕๐๐ หน้า ดูดีวีดี ผลงานที่ผ่านมา อีกว่า ๕ ชม.
อัลบั๊มรูป ต่างๆ อีกหลายร้อยรูป…
เป็นอันว่า…งานช้างสำหรับผมครับ…ระหว่างอ่านประวัติหลวงปู่ไปเรื่อยๆ
เจอข้อความดีๆ ในหนังสือชีวประวัติของท่านเลยเอามาแชร์ให้อ่านครับ

ในช่วงปี พศ ๒๔๙๓ หลวงปู่บุญฤทธิ์ จำพรรษากับหลวงปู่ชอบ ๒ องค์เท่านั้น
อยู่ในป่าบนสันเขาสูง (จากภาพในหนังสือให้นึกถึงลักษณะป่าทึบมากครับไม่มีทางเดิน)
ณ ช่วงที่หลวงปู่จำพรรษากับหลวงปู่ชอบนั้น…
ท่านถวายอุปัฎฐาก (ทำงานช่วยเหลือดูแล) หลวงปู่ชอบท่านทุกอย่าง
เริ่มทำงาน ตี ๕ จน ๖ โมงเย็น ตักน้ำ ต้มน้ำ ล้างบาตร จัดอาสนะ (ที่นั่ง)
พอเย็นก็ถวายน้ำอาบ ถวายขัดตัวท่าน กวาดวิหารไม้ไผ่
ทุกอย่างที่ลูกศิษย์จะพึงถวายปฎิบัติแก่ครูบาอาจารย์ ท่านทำหมด

อยู่มาวันหนึ่ง… ในระหว่างที่จำพรรษากับหลวงปู่ชอบนั้น สังเกตท่านไม่ค่อยพูดอะไร
ท่านไม่ชอบเทศน์ ท่านไม่สอนอะไร มีแต่ดุ มีแต่เอ็ด เดินก็ผิด ตากผ้าผิด วางของผิด
อาตมาโดนเอ็ดทุกวัน อยู่อย่างนั้น คือ ท่านสอนวินัย
เราก็แอบนึกในใจ “แหม ท่านอาจารย์จู้จี้จังเลย”
พอท่านไปแล้วจึงได้รู้ ว่า ท่านสอน ที่ท่านดุนั้น คือ ฝึกสตินั่นเอง

สำคัญมากของพระป่า…
ต้องมีสติในทุกอย่างทุกอริยาบท

อ่านถึงตรงนี้ เหมือนตบหน้าตัวเอง…หากเป็นเราได้ใกล้ชิดกับครูของเราขนาดนั้น..
และเราสำคัญขนาดนี้ (เพราะอยู่เพียงสองคนกับอาจารย์เราและเรายังดูแลท่านทุกอย่าง..
ดังนั้นเรา “สำคัญ” นะนี่…ผลปรากฎว่า อยู่ด้วย…
ทำกิจการงานใดให้ทุกอย่าง โดนเอ็ดตลอดเวลา นั่งก็ผิด…เดินก็ผิด…คิดงานมาก็ผิด…
ตัวเราคงจะท้อแน่ๆ…ซึ่งตัวผมเองเคยเจอ หัวหน้างานที่ค่อนข้างเคร่งครัดลักษณะแบบนี้…
แต่ผมผ่านมาได้และต้องขอบคุณหัวหน้างานของผมหลายๆ คนเช่นกันครับ….
จันทร์และอังคารที่ ๑๗ – ๑๘ กุมภาพันธ์ นี้ เรียนเชิญนะครับ
ที่สำคัญพระเกจิจากทั่วประเทศ มาร่วมงานกันกว่า ๒๐๐ รูปครับ

นับได้ว่า มางานเดียวครบเรื่องการเก็บสะสมบุญครับ
และที่สำคัญมาแต่ตัวกับหัวใจครับ ไม่ต้องพกสตางค์มายกเว้นค่ารถ อาหารญาติโยม ฟรี….

หากว่าท่านใดสนใจอยากรู้รายละเอียดวันงาน สามารถส่งข้อความมาถามผมได้ครับ
ผมจะส่งรายละเอียดไปให้

หากท่านใดไปที่งาน เห็นผู้ชายหน้าตากวนๆ เดินไปเดินมา
แล้วคุ้นหน้าคุ้นตากันก็มาทักได้นะครับ…

“ธรรมะจัดสรร”
Credit

One thought on ““ร่วมงานมุฑิตาจิต ถวายหลวงปู่ บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต เจริญอายุ ครบ ๑๐๐ ปี”

  1. ถ้าไปไม่งานมุทาจิต. จะมีโอกาศกราบท่านไหมคะ

Leave a Reply

Your email address will not be published.