<img src="http://www.dhamdee.com/wp-content/uploads/2013/01/icon0010.png"><br />มือใหม่ (A Rooky)

38

ท่ามกลางโลกที่เปลี่ยนแปลง เต็มไปด้วยหลากหลายข้อมูล
และทางเลือกมากมายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนในประวัติศาสตร์
ในแต่ละวันเราต้องรับรู้ข้อมูลข่าวสารสำคัญมากมาย
ทำให้หลายๆ คนเริ่มคิดว่า “ตามไม่ทัน”

สิ่งที่ต้องใส่ใจให้ความสำคัญคือ เมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นภายนอกจิตใจเรานั้น
เป็นเพียงแค่เหตุการณ์ มนุษย์ไม่ได้รู้สึกมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเท่าไรนัก
แต่เป็นการรับรู้ที่เกิดขึ้นภายในจิตใจต่างหาก

ซึ่งกระบวนการเชื่อมโยงภายใน แห่งสมองและจิตใต้สำนึกที่ทำงานอัตโนมัติ
และเริ่มให้ความหมายกับสิ่งที่เกิดขึ้น จนเกิดความยึดมั่นผูกพัน
และเกิดเป็นความเชื่อในที่สุดนั้น ก่อให้เกิดมหาสงครามในใจที่เป็นเงื่อนปม อย่างมีนัยยะสำคัญจริงๆ

การเป็นมือใหม่ คือนักฝึกหัด การหกล้ม และการลุกขึ้นใหม่
ทำใหม่บ่อยๆ เป็นธรรมชาติของมือใหม่ แต่เมื่อใจไปเปรียบเทียบกับผู้อื่นที่เก่งกว่า
ทำให้เกิดความเบื่อหน่าย ท้อแท้ และกังวล กลัวดูไม่ดี ต่างๆ นานา

ส่วนกระบวนการเชื่อมโยงภายใน แห่งความคิดนั้น
เมื่อเอาชนะสภาวะอารมณ์เหล่านี้ไม่ได้ก็จะหยุดการฝึกฝน
ทำให้ไม่สามารถไปต่อกับเส้นทางนั้นได้
แต่สิ่งที่ตามมาคือ ไม่สามารถพัฒนาจากมือใหม่มาเป็นผู้เชี่ยวชาญได้
เพราะในฐานะผู้เชื่ยวชาญต้องทำสิ่งเดิมซ้ำๆ จนเกิดเป็นทักษะและเป็นนิสัย
กระทั่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญอย่างแท้จริง…

ดังนั้น หากเราเข้าใจธรรมชาติของการเป็นมือใหม่
และหากเรามองว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เราต้องการทำให้เป็น
การฝึกฝนทำซ้ำจนชำนาญนั้นเป็นขั้นตอนที่ต้องผ่านให้ได้

ความเบื่อ ความหงุดหงิด เป็นแค่สภาวะอารมณ์บางอย่างของความคาดหวัง
เมื่อไม่ได้ดั่งใจก็แสดงฤทธ์เดชตามธรรมชาติ
ฉะนั้น จงมองอนาคตเป็นสำคัญ จงบอกตนเองบ่อยๆ ว่า…
คนสำเร็จทุกคนก็ต้องมีการเริ่มต้นทั้งนั้น
ต้องไม่กลัวความผิดพลาดและความล้มเหลว
ต้องฝึกฝนต่อเนื่องนานนับปีอย่างไม่ย่นย่อ
เพื่อเป็นตัวอย่างแก่ผู้อื่นในสังคม

ความสำเร็จนั้นมาคู่กับความมานะ บากบั่น ผ่านวันเวลาแห่งการเคี่ยวกรำ
ฝึกกายเอาชนะใจ จนได้มาซึ่งการทำได้อย่างคล่องแคล่ว จึงสมควรแก่การยกย่องจากสังคม

คุณค่าแห่งมนุษย์ คือ การลงมือทำในสิ่งที่ยาก ไม่ใช่การไหลตามโลก
จงให้คุณค่าแก่การบากบั่น อดทน พยายามอย่างแท้จริง
เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดี ให้กับคนรุ่นต่อๆ ไปให้ได้มากที่สุด

มาเป็นมือใหม่ที่ฝึกฝนในสิ่งที่จะทำประโยชน์แก่ตนเอง ครอบครัว และสังคม
เพิ่อเป็นแบบอย่างว่า “เราทำได้” ด้วยกันนะคะ…

เพราะผลสุดท้ายไม่ใช่สิ่งที่เราทำเป็น แต่เป็นการฝึกฝนกำลังภายใน
ให้เกิดสภาวะแห่งการเรียนรู้ เพื่อเติบโตจากภายในผ่านการฝึกฝนกายให้อยู่ในวินัย
และอดทนต่อการทำอะไรซ้ำๆ จนเชื่ยวชาญในที่สุด…

You don’t have to be good to start, but you have to start to be good.
เริ่มฝึกฝนสิ่งที่เราอยากเป็นตั้งแต่วันนี้ อีก 1 ปีข้างหน้า
เราจะได้ไม่มีคำว่า รู้อย่างนี้น่าทำตั้งแต่ปีที่แล้ว

ไม่ว่าคุณจะฝึกเรื่องใดๆ ในโลกก็ตาม ควรเริ่มต้นวันนี้เป็นการดีที่สุด…

Leave a Reply

Your email address will not be published.