อย่าให้พลาดสักนิด!! (ถ้าคุณก็รู้ว่าคุณยังทำเพื่อคนที่คุณรักได้ดีกว่านี้)

บทความนี้จริงๆแล้วเริ่มเขียนขึ้นในวันที่คุณย่าของป๊อปเสียชีวิต (๓๐ เมษายน ๒๕๕๖)
และได้ขัดเกลาแล้วขัดเกลาอีก และอัพเดทใหม่เรื่อยๆ (อัพเดทล่าสุดวันที่ ๓ สิงหาคม ๒๕๕๘)
ในรอบแรกที่เขียน คือประมาณ ๖ ชั่วโมงก่อนหน้าที่ท่านจะเสียชีวิต
เนื้อความก็เป็นอีกอย่าง ในตอนแรกตั้งใจจะเล่าว่า
ป๊อปคงใกล้จะต้องเผชิญหน้ากับความสูญเสียครั้งใหญ่ในไม่ช้านี้แล้ว
และป๊อปตั้งใจว่า ป๊อปจะใช้เวลาอยู่กับย่าอย่างไร และจะพยายามเข้มแข็งมากที่สุด
ในวันนั้น สิ่งที่ป๊อปคิดอยู่ตลอดเลยก็คือป๊อปไม่อยากให้ย่าจากป๊อปไปวันนี้
แม้จะเตือนตัวเองอยู่ทุกวันว่ามันอาจจะเป็นวันนี้ก็ได้
แต่ลึกๆในใจก็หวังไม่อยากให้เป็นวันนี้ อย่างเร็วที่สุดก็ขอให้เป็นเดือนหน้าก็ยังดี
อยากได้เวลาทำใจอย่างน้อยสัก ๑ เดือน
แต่ในที่สุดป๊อปก็ได้เรียนรู้ว่า คำว่า พรุ่งนี้ , เดือนหน้า หรือปีหน้า สำหรับบางกรณีมันก็ไม่มีอยู่จริง
เพราะเราอยู่กับคำว่า วันนี้ และ เดี๋ยวนี้ กันอยู่ทุกขณะ
.
.
.
.
.
ย่าจากป๊อปไปใน วันนี้ แล้วจริงๆ
grandmother
ก่อนที่ย่าจะหมดลม ท่านเหมือนรอให้ป๊อปและทุกๆคนเข้าไปอยู่ใกล้ๆ
และเมื่อเวลาที่เหมือนจะจากกันจริงๆแล้วมาถึงอยู่ตรงหน้า
ป๊อปทำอะไรไม่ถูกเลยจริงๆ ป๊อปคิดไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะกลัวมองย่าหมดลมไปต่อหน้าถึงขนาดนี้
เหมือนในหัวเรามีแต่คำว่า “ไม่จริงๆๆๆๆ” วนซ้ำๆๆๆๆ
เหมือนคนที่ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้อย่างไร
จนอยากจะโทรถามใครก็ได้ให้ช่วยบอกเราที
จนในที่สุด ที่สติเริ่มมา ป๊อปก็ตอบตัวเองได้ว่า ถ้าป๊อปไม่กล้ามอง
และไม่เข้าไปกอดย่าในช่วงก่อนที่ท่านกำลังจะหมดลมหายใจ
ป๊อปอาจจะรู้สึกเสียดายไปตลอดชีวิต
ป๊อปรวบรวมความกล้า เข้าไปกอดท่านเบาๆในช่วงก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหมดลง
ไม่แน่ใจนัก ว่าตอนที่ป๊อปทำใจได้แล้วนั้นย่าได้หมดลมไปก่อนหน้านั้นแล้วหรือยัง
แต่เหมือนจะได้ยินเสียงหัวใจเต้นอยู่ ป๊อปฟังจนในที่สุดเสียงหัวใจก็เงียบดับลง
ป๊อปบอกลาย่า บอกรักย่า บอกย่าว่า ย่าไปสวรรค์นะ
หลังจากย่าจากไป ป๊อปได้เข้าใจคำว่า “ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา” มากขึ้น
ป๊อปว่าความหมายของคำนี้ มันเหมือนหมายความว่า
กว่าคนเราจะรู้ว่าความไม่ประมาทมันคืออะไรกันแน่
ก็เมื่อเขาได้สูญเสียบางอย่างที่มีค่าสำหรับเขาไปจริงๆแล้ว

และมันมีเรื่องนึงค่ะ ที่ป๊อปอยากจะเล่าให้ทุกคนได้อ่าน
ไม่แน่มันอาจจะช่วยลดเรื่องราวที่แสนจะน่าเสียดาย
ที่อาจเกิดขึ้นกับครอบครัวของคุณผู้อ่านบางท่านลงได้บ้างไม่มากก็น้อย

สมัยที่ย่ายังอยู่..ป๊อปเคยคิดว่าป๊อปทำหน้าที่หลานได้ดี
จะว่าไปแล้วนอกจากปู่ก็มีแต่ป๊อปนี่แหละค่ะที่ดูแลท่านมากกว่าญาติพี่น้องคนไหน
แต่พอย่าจากไป ก็แปลกดีที่สิ่งที่ป๊อปคิดถึงขึ้นมาได้เป็นส่วนใหญ่
คือความผิดที่เคยทำไว้ต่อท่าน แม้แต่เรื่องเล็กน้อยสุดๆ
แน่นอนว่าเรื่องดีๆที่เราย่าหลานมีร่วมกัน คิดถึงเมื่อไหร่ ป๊อปก็ยังภูมิใจมาก
แต่ที่เสียดายที่สุด คือ จำนวนเวลาตั้งมากมาย
ที่ป๊อปเคยมอบให้หลายๆคนไม่ว่าจะฐานะเพื่อนหรือฐานะอะไร
ป๊อปเสียดายสุดๆไปเลย เสียดายและเสียใจจนถึงกับร้องไห้หนัก
เพราะอยากได้เวลานั้นคืนมาแล้วเอาไปอยู่กับย่าแทน
และเรื่องนี้ ถือว่ามีอิทธิพลต่อการเลือกคบและคุยกับคนแต่ละคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตป๊อปมากๆ
เพราะป๊อปไม่อยากสูญเวลาที่ควรจะให้แม่ ให้พ่อ ให้ป้า ให้ปู่ หรือการได้อยู่กับตัวเอง
ไปให้กับคนที่ไม่มีความจริงใจกับป๊อปเท่าไหร่

และป๊อปก็คิดถึงในหลายๆครั้งที่ก็รู้ตัวนะว่าเราทำเพื่อนท่านได้ดีกว่านี้
แต่กลับไม่ได้ทำอย่างเต็มที่ แถมบางเรื่องไม่น่าทำก็ทำ
หลายเรื่องที่แต่ก่อนเคยมองว่ามันเล็กๆน้อยๆ
มันช่างกลายเป็นเรื่องใหญ่จริงๆในวันที่ไม่มีย่าอยู่ด้วยอีกแล้ว
เสียดายจริงๆที่เคยทำหน้าหงุดหงิดใส่ย่า
ป๊อปทำอย่างนั้นกับผู้หญิงที่ห่วงใยชีวิตป๊อปเป็นที่สุดแบบนั้นไปได้ยังไงนะ
เสียดายที่เคยบอกให้เลิกบ่นเรื่องกินข้าวกับเรื่องนอน
เสียดายหลายชั่วโมงของหลายวันในชีวิตที่ควรได้อยู่ด้วยกัน
แต่กลับโอ้เอ้ไม่รีบกลับบ้าน
เสียดายแทบทุกวันที่อยู่บ้านหลังเดียวกันแท้ๆ แต่ก็กินข้าวคนละเวลาตลอด
ถ้าป๊อปย้อนเวลากลับไปได้ ป๊อปจะไม่ยอมพลาดเวลาอันมีค่าทั้งหมดแม้แต่วินาทีเดียว

วันนี้สิ่งที่ป๊อปอยากจะบอกคุณผู้อ่านที่สุดเลยก็คือ
หากคุณรู้ดีว่า สิ่งใดก็ตามที่คุณกำลังจะทำเพื่อคนที่คุณรัก
ถ้าจริงๆแล้วคุณสามารถทำให้ดีกว่านั้นได้โดยไม่ลำบากนัก
แค่เพิ่มความพยายามอีกนิด ตัดความขี้เกียจออกไป
ป๊อปขอแนะนำให้คุณเลือกวิธีที่ดีที่สุดที่คุณสามารถทำได้แน่ๆเพื่อเขา อย่าทำแค่พอผ่าน
และอย่าเผลอทำหน้าหงุดหงิดใส่เขาไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไร
ยิ้มให้เขาเสมอ และยิ้มให้มากกว่าที่เคยยิ้ม
บอกรักและกราบเท้าบุคคลที่เคารพรักทุกวัน
อย่าเผลอลืมไปเป็นอันขาดว่าเราทุกคนต่างก็ต้องตาย
และเราไม่รู้ว่าความตายจะมาถึงเราและคนที่เรารักในวันไหน
เพราะฉะนั้นขอให้เลือกทำวิธีที่จะทำให้เขามีความสุขที่สุด
ทำให้เหมือนวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่คุณจะได้ทำอย่างนี้

ถ้าคุณรู้ดีแก่ใจว่าคนที่คุณรัก ไม่ว่าจะคุณพ่อคุณแม่ คู่ครอง ญาติพี่น้อง เพื่อน หรือลูกหลาน
หากเขาสำคัญสำหรับคุณที่สุดจริงๆอย่างที่คุณบอกตัวเองเสมอ
ก็อย่าให้อะไรมาสำคัญไปกว่าเขา
อยู่กับเขาให้มากที่สุด และอย่าทำให้เขาเป็นห่วง
หากต้องพูดกับเขา ขอให้คิดว่า ประโยคที่กำลังจะคุยกันนั้น
อาจเป็นประโยคสุดท้ายที่ได้พูดกับเขา
เพราะถ้าคำสุดท้ายที่คุณคุยกับเขา ไม่ใช่คำพูดที่ดี
คุณอาจจะรู้สึกผิดกับการพูดไม่คิดของคุณไปตลอดชีวิตก็ได้นะคะ

อย่า “เดี๋ยว” หากคิดจะโทรหา
อย่า “เดี๋ยว” ถ้าเขาขอให้คุณทำอะไรทั้งที่คุณก็ทำได้ให้เขาได้ทันที
อย่าให้พลาดสักนิด ถ้าหากคุณรู้ว่าคุณทำได้ดีกว่านี้จริงๆ

วันนี้ป๊อปยังเหลือคุณแม่ คุณพ่อ คุณป้า คุณปู่ ป๊อปจะไม่ยอมพลาดอะไรอีกแล้ว!
สุดท้าย ขอให้ทุกคนดูแลตัวเองดีๆ
ให้สมกับที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยายนะคะ

และอยากให้พึงระลึกเสมอว่า
(ถ้าพูดถึงทางโลกนะ) ชีวิตเราไม่ได้เป็นของเราคนเดียว แต่เป็นของคนที่เรารักและรักเราด้วย
(แต่ถ้าทางธรรมก็ไม่มีอะไรเป็นของเราทั้งนั้นแหละ)
จะตัดสินใจทำอะไรอะไร ขอให้คิดถึงคนที่รักเราสุดหัวใจเอาไว้ให้มากๆนะคะ
ความสุขของเราเหมือนความสุขของเขาด้วยฉันใด
ความทุกข์ของเราก็เหมือนความทุกข์ของเขาด้วยฉันนั้น

หวังว่าประสบการณ์ของป๊อปที่ได้แบ่งปันครั้งนี้
จะช่วยป้องกันความผิดพลาดในชีวิตของท่านได้บ้างไม่มากก็น้อยนะคะ

ด้วยรัก…เหมือนเดิมค่ะ :)
………………………………………………………….
บุญใดกุศลใดที่ข้าพเจ้าได้ทำผ่านบทความนี้และบทความทุกบทของข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าขออุทิศให้คุณย่าผู้ล่วงลับ และบรรพบุรุษของข้าพเจ้าทั้งหลาย
รวมถึงเจ้ากรรมนายเวรของข้าพเจ้า ทั้งที่ตั้งใจก็ดีไม่ได้ตั้งใจก็ดี
ขอให้พวกเขาได้โปรดรับรู้การอุทิศบุญกุศลถึงพวกเขาครั้งนี้ของข้าพเจ้าด้วยเถิด สาธุ

_____________________________________________________________________
อ่านแล้วชอบใจไปรู้จักกันต่อได้ที่แฟนเพจ >> www.facebook.com/tiluck นะคะ ^_^
และติดตามอ่านบทความแนวอื่น ๆ ของป๊อปได้ที่ www.PopTiluck.com
และ www.LetMeHelpYouThailand.com ค่ะ
หากต้องการฝากคำถามหรือแนะนำติชม สามารถส่งมาได้ที่ contact@poptiluck.com
หรือพิมพ์แจ้งไว้ที่คอมเมนท์ทางด้านล่างนี้ได้เลยนะคะ

footer_tiluck

3 thoughts on “
อย่าให้พลาดสักนิด!! (ถ้าคุณก็รู้ว่าคุณยังทำเพื่อคนที่คุณรักได้ดีกว่านี้)

  1. Pingback: | ธรรมดี ออนไลน์

  2. อ่านแล้วซึ้งมากครับ และเห็นด้วยที่เราต้องดูแลคนที่เรารักให้มาก ๆ ก่อนที่เราจะไม่มีโอกาสดูแลท่านอีกต่อไปครับ ผมจะเก็บข้อคิดดี ๆ นี้ไว้เตือนใจครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published.